نزدیک بهشت

بهشت همین نزدیکی هاست

«مادرانه»تا اینجاکه چیزی هم به پایانش نمانده سریال بدی است.سانتی مانتالیسم

(معادل درخوری که معنی خوبی داشته باشه میشه به هرضرب و زوری احساس را

چپاندن یا به قولی اشک درآوردن)بدجوری درسراسرسریال که دربیشتر اوقات آن

موسیقی قلب داغان(!)کنی هم ضمیمه خودددارددرسراسرسریال جولان می دهد.

سریال پرمدعاکه کلیداسرارگونه عمل می کندباشخصیت های تک بعدی خود درحالی که

کلیداسرارباتکلیف روشنی که داشت دراین گونه دسته ها بسیاربهتر ازمادرانه است.

مروری داشته باشیدبه شخصیت ها که چه عرض کنم تیپ ها تا مشاهده کنیدآن چیزی

که دیده نمی شودفردی است که اندکی تعادل داشته یعنی کسی که مابه ازای بیرونی

اش را داشته باشیم با تمام نکات مثبت ومنفی یک انسان.اردلان تمجیدکه بیشترازدورو

ندارد.یااین ورسکه است ویاآن ورمعلوم هم نیست که چگونه ادعای دوست داشتن بچه

ها را دارددرحالی که ارسلانش به سختی درمقابلش حرف می زند ودخترهم که ذره ای

حاضر نیست درکنارپدربماند.اردلان پدرمثلاًمقتدری است که به هیچ وجه توانایی حل

گرفتاری های شخصی خودراهم ندارددرحالی که دغل بازی حرفه ای درزدوبندهای

اقتصادی محسوب می شوددخترسریال فاقدعقل و شعوراست وهیچ عملی نمی توان

ازاویافت که بتوان درآن کمی هم عقل سالم واحساس پاک سراغ داشت.فرزادیک شیاد و

نامردبه تمام معنا(که شایداندکی به خاطرمادرش بتوان شخصیت اورامتعادل فرض کرد)که

ازهیچ شیوه ای برای رسیدن به هدف فروگذارنیست.شخصیت های محمدجواد و زنش

وحاج آقا ثانی هم بدترین وچندش آورترین تیپ های سریال هستند.خصوصاًزن محمدجواد

که به شیوه ای بسیاربدبازی می کند.تیپ حاج ثانی هم ظاهراً جزو ملزومات سریال

سازی به این شکل است،بسیارکلیشه ای.آنها اینقدرخوب هستندکه حال آدم ازنحوه

خوب بودنشان به هم می خورد.دیالوگهای هم که دردهان همه می چرخدشاعرانه و

دارای غنای ادبی بالاکه شخصیت هایش به خوبی ازتمام آرایه های ادبی استفاده می

کنند.سریال مادرانه ای که تااینجافقط پدرانه اش را دیده ایم.شایدهم دلیل نامگذاری

داستان پدری باشدکه دوست دارد عین مادرازبچه هایش مواظبت کند...

۱۳٩٢/٥/۱۱ | ۱:۱٤ ‎ب.ظ | محمدخلیلی | نظرات () |

www . night Skin . ir