نزدیک بهشت

بهشت همین نزدیکی هاست

هرازچندگاهی می شنویم که ملت گلایه هایی دارندازامثال«آیت الله بهجت»که چرارفته اندیک

گوشه ای نشسته اند و برای خودشان زندگی می کنند یا نهایتاًعده ی قلیلی می تواننداز

حضورشان بهره ببرند.می شنویم که می گوینداگرازدانسته هایشان مردم را آگاه می کردند،

مطمئناًوضع اخلاقی جامعه بهترازاینها می شد.حال فارغ ازآن بیت معروف وکلیشه ای که

می گوید«هرکه را اسرارحق آموختند...مهرکردندودهانش دوختند»،سوال من این است که

اصلاًچرابایدبگویند؟مگرمامی توانیم واکنشی درخورداشته باشیم؟ به فرض که گفتند؛عکس

العمل افرادی چون بنده نهایتاً ازدهان بازشروع ودربهترین حالتش باچندقطره اشک خاتمه

خواهد یافت. بعد ازچندروز و هفته انگارنه انگار.شمافرض کنیدسینمادانی به کسی که چیزی

ازسینما نمی داندازظرافت های بازی«مارلون براندو»بگوید و بخواهد شیوه آموزشی

«استانیسلاوسکی»رابرایش تشریح کنی!آیامی شودواکنش خوبی ازاوانتظارداشت؟آیا از

گفته اش سرخورده نمی شود؟خطبه همام راملاحظه بفرمایید!بعدازاینکه امام علی(ع)سیمای

پرهیزگاران وگذران شب وروزشان را برایش برشمرد جان به جان آفرین تسلیم کرد.لابددیده

وفهمیده که چقدرازقافله عقب است.

۱۳٩۱/۱۱/۱٩ | ٩:۱٤ ‎ب.ظ | محمدخلیلی | نظرات () |

www . night Skin . ir