نزدیک بهشت

بهشت همین نزدیکی هاست

آرزومی کنم روزی برسد که مردم ماا سیرجوسازی ها نشوند.روزی که ملت در شرایط نا به

سامان اقتصادی مثل امروزب ه فکر خالی کردن بازار نیفتند.روزی برسد که مردم ما به این درک

برسند که با چند روزی گوشت نخوردن و یا کمتر خوردن به جایی برنخواهد خورد. روزی

برسدکه ملت واقعاً شکم را پایین ترازاندیشه و دل بدانند. من فکرنمی کنم عقل حکم کند که با

چند ماهی و یا چند سالی کمترگوشت خوردن،کمتر لباس خریدن و کمتر به جان بازارافتادن

چیزی ازما کم شود.یا اصلاً نمی توانم بفهمم که دل راضی شود که با سیرکردن خود و خالی

کردن بازارشرایط نایاب شدن کالایی را فراهم کنیم و موجب چند برابر شدن قیمت ها

شویم.شاید بشود گفت اساس هرعملی ازعقل و دل خط می گیرد؛اما نه این گونه نیست،خیلی

وقتها شکم و موارد دیگراست که عقل و دل را به کاری وادار می کند.واقعاً چه می شود که

مردم ژاپن درمواجه با بلایی به آن عظمت آنگونه برخورد می کنند.چرا آنها به جان هم

نیفتادند؟ چرا وقتی فروشگاهی که در نداشت غارت نکردند؟چرا واقعاً؟ما هم می توانیم

اینگونه باشیم؟ مسلماًمی توانیم. مگرنشنیده ایم که دوران هشت ساله جنگ چگونه سپری

شد؟همه که از روابط انسانی واخلاقیات حاکم برآن دوران به نیکی یاد می کنند.چه چیزی

درآن دوران بود که الان نیست؟من کمی که فکر می کنم ایثاررا بزرگترین کمبودمان می

دانم.منی که الان داریم به شدت لجام گسیخته عمل می کند و حتی به خودمان هم رحم نمی

کند. منیت به خود ما هم خیانت می کند. ایثارکه یکی ازصفات ماست را از ما می گیرد. آیا به

ما ظلم نمی کند؟ یک چیزی مسلم است و آن این است که ما متاسفانه ملتی داریم که خیلی کم

سوالی از خودشان می پرسند.خیلی کم به غیرازخود فکرمی کنند.خیلی کم به این فکر می

کنند که عمرمان بسیار کوتاه است و واقعاً ارزشی ندارد که فقط به دنبال لذت های خودمان و

نهایتاً خانواده خودمان بیفتیم. خوب است اما کافی نیست. آن هم به شرطی که تنها لذت حسی

نباشد.«اپیکور»می گوید:«خوشی لزوماً به معنای لذت جسمانی نیست. ارزشهایی چون

دوستی و درک هنرنیز باید به حساب آید».شخصیت اصلی  فیلم«زندگی شگفت انگیزآملی

پلن»که همان«آملی» باشد به شدت به شخصیت موردعلاقه من نزدیک است. شخصیتی که

نگاه ویژه ای دارد و سوال های خاصی میپرسد. شخصیتی که شاید خیلی ها آن را خل و چل

بنامند. چیزی تقریباً درمایه های رضا درفیلم«خوابم میاد»منتها خیلی بهترازآن.برای داشتن

جامعه ای ویژه بایدنگاه را ویژه کرد.

 

پی نوشت:آرزو برجوانان عیب نیست...

پی پی نوشت:اگر آرزویی چیزی دارید که مسلماً داریدبگویید مگر چه میشود شما را؟!؟

پی پی پی نوشت:الان دارم به آرزوی بعدی که دارم فکر می کنم.من عـــــــــــــاشق

آرزوهای خنده دار هستم.

۱۳٩۱/۱٢/۱۱ | ٩:۳٦ ‎ب.ظ | محمدخلیلی | نظرات () |

www . night Skin . ir