تمام

آدمها می توانند یک خطای مشترک داشته باشند. می توانند نشانه ها را نادیده بگیرند.

می توانند در عقل را گِل بگیرند و کل کار را بسپارند به دل! "دل" های آدمهایی چون ما در

این مواقع صادق است،پاک است، بی گناه است. اما خر هم هست! گاهی بخاطر همین

نشانه هایی که "عقل" متوجه شده اعتنایی نمی کند و کار خودش را می کند و در آخر

شکسته می شود. "دل" خیلی چیزها می خواهد. فکر می کنم حتی جایگاه "هوس"

هم همین جا باشد. "عقل" اما می داند که نمی شود "همه چیز" را با هم داشت. آری،

نمی شود "همه چیز" را با هم داشت. "دل" اهل انکار است و "عقل" نه! "عقل" به این

خاطر اهل انکار و سراب و خود فریبی نیست که با "وجدان" هم نشین است. ما "وجدانا"

همه چیز را خوب می دانیم. "بدها" را و "خوب ها" را. اما اهل انکار هستیم. عاشق خود فریبی!

/ 0 نظر / 29 بازدید