عزیمت ناگزیر

گاهی باید رفت، مثل آن هایی که وقتی صبح از خواب بیدار می شوی جایشان را خالی

می یابی و شاید کنار گوشه ای چند خط کوتاه. آنها آنگونه می روند زیرا که می دانند یک

حرف، یک برق چشم و یک نگاه مختصر باز دل شان می لرزاند و باز می مانند جایی که

نباید. آنها می روند چون چاره ای جز رفتن ندارند، چون جایی برای آنها نیست.

/ 0 نظر / 10 بازدید