هدیه

راه  هست و بی راهه هم. کسی که کج و کوله راه می رود نباید انتظار داشته باشد که به

هدف برسد. هدف غایی. فکر می کنم باید به جایی برسیم که در نهایت از ته دل از اینکه

شانس زندگی کردن را پیدا کردیم شکرگذار باشیم. فکر می کنم آن وقت است که دیگر

اجباری حس نمی کنیم، وقتی هستی مان هدیه باشد از جانب مهربان ترین.

/ 0 نظر / 20 بازدید