خیرخواهی

"خیرخواهی" فضیلت بزرگی است. یک فضیلت عملی و آشکار و انسان های "خیرخواه"

چقدر انگشت شمارند. آن ها از رذایلی چون حسد و حرص و کینه و صفاتی از این قسم

گذشته اند. نهایت انسانیت همین است که بتوانیم "خیرخواه" دیگران باشیم. اما ما، ما

که بی شماریم؛ آرزوی موفقیت و خوشبختی می کنیم؛ اما از موفقیت و خوشبختی

دیگران ناراحت می شویم و عذاب می کشیم. آرزوی سلامتی می کنیم؛ اما کارهایی

می کنیم که سلامتی او دقیقه به دقیقه به فنا می رود. انسان های "خیرخواه" دوست

دارند افراد بی نیاز باشند و عزیز. اما ما دوست داریم انسان ها محتاج ما باشند و ذلیل!

می گوییم ناراحت نباش اما از عذاب کشیدنش لذت می بریم. ما دوست داریم دیگی که

برای ما نمی جوشد سر سگ در آن بجوشد! بله، ما چنین انسان هایی هستیم و اتفاقا

بی شمار هم هستیم.

/ 0 نظر / 11 بازدید