سلامتی

مثل مغز و قلب می ماند. همیشه در حال کار کردن است اما خیلی دیده نمی شود تا

اینکه بلایی سرش بیاد و ضجه ای کند. از "گردن" حرف می زنم. عضوی از وجود ما که

قهرمان گمنام و مهجوری است درمیان اعضا و جوارح مان. این روزها که کمی دچار درد

گردن هستم پی به ارزش سلامتی و کل اعضا و جوارح برده ام. قطعا بعد از قلب و مغز

سومین عضوی که کار زیادی می کند گردن است. در حال بیداری که معلوم است چه کار

می کند، تحمل وزن سر و گردش به جهات برای یاری رساندن چشم در امر دیدن و ... در

حال خواب هم به گونه ای دیگر کار می کند و تحت فشار است. حقیقت این است که

باید خیلی مواظب تن مان باشیم. یک درد جسمی مختصر غیر از آزارش می تواند تمام

قوای فکری مان را مختل کند و ما بدون تعقل موجود بزرگی نیستیم. امام علی از خدا

درخواستی داشت که مستجاب هم شد. خواسته بودند از چیزهای ارزشمند زندگی

جانش اولین چیزی باشد که از او می گیرد. یعنی قبلش دست و پا و چشم و گوش، همه

این ها در سلامت کامل تا لحظه مرگ باشند که اینگونه هم شد و با وجود حضور در

چندین جنگ و مبارزه هیچ یک از اعضای امام ناقص نشدند (البته برداشتی دیگر و فراتر از

متن هم از این دعا هست که "آبرو" را مدنظر امام قرار داده اند). پس باید خوب خوابید(

:))) ) که هیچ خوابی هم خواب خوب شبانه نمی شود. خوب خورد که به معنی زیاد

خوردن نیست ابدا و خوب استراحت کرد و تمام کارهای خوب دیگری که برای تن و روح

لازم است.

/ 2 نظر / 21 بازدید

تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد ...

سلامت همه آفاق در سلامت توست ...