هگل و تاریخ

بعد از مدتها پی برده ام فلسفه هگل چقدر می تواند جالب باشد. اساسی ترین حرف در

فلسفه او و بهترین مسیری که به اعتقاد او در آن خرد و آگاهی به شکوفایی می رسد

"تاریخ" است. از نظر هگل هیچ رویدادی تصادفی نیست و تاریخ بسوی کشف حقیقت و

بهتر شدن در حرکت است. بنظر او جدا کردن که هیچ، حتی جدا فرض کردن تاریخ و

فلسفه از یکدیگر  بلاهت است و یک نارسایی بزرگ. هگل معتقد است تاریخ یک طومار

پیچیده شده است و ما برای اینکه بتوانیم حق و باطل و خوب و بد را بدانیم باید این

طومار را باز کنیم و نتایج رویدادهای تاریخی را بررسی کنیم. بنظر من این نگاه هگل به

جهان یک نگاه دینی هم هست. هر چند خودش خیلی به آن باور نداشته باشد. از آنجا

که خدا هم می فرماید جهان را هدفمند آفریده و در قرآن هم ارجاعات فراوانی به گذشته

دارد. پس از این نظر نگاه به تاریخ می تواند قدرتمند ترین منبع شکوفایی خرد و آگاهی

باشد. البته این نظر هگل مخالفان و موافقان فراوانی هم داشت طبیعتا. آرتور شوپنهاور

فلسفه او را یک مشت "یاوه" می دانست!

/ 0 نظر / 10 بازدید